Günümüzdeki çalışma hayatı ve gelir adaletsizliği üzerine bir iki şey söylemek istiyorum.
Öncelikle çalışmak tabii ki gerekli bir şey ama haftanın 6 günü çalışıp 1 günü dinlenmenin bir insana yetebileceğine nasıl razı gelebiliyoruz, buna nasıl hala göz yumabiliyoruz.
6 günü çalışıyorlar ve aldıkları maaş evin kirasını ancak karşılıyor, bu kişiler nasıl birikim yapacak, nasıl ev ve araba alacak, nasıl evlenecek, nasıl çocuk yapıp çocuklarına bakacak maddi duruma gelecek ?
Dünya genelinde büyük bir devrim gerektiğini düşünüyorum, asgari ücretle çalışan da memurlar da en az 4 gün çalışmak zorunda olacak, 5 ve 6 gün çalışmak kendi isteklerine bağlı olacak ve maaşları da birbirine bu kadar uzak olmayacak, yani asgari ücretli ile memur maaşı arasında 2-3 kat fark olmamalı.
Resmi tatiller asgari ücretliye de tatil olmalı, bu günlerde sadece dileyen çalışmalı ve çalışanlarda normal günden fazla ücret almalı.
Tüm dünya için söylüyorum, “zengin” diye bir seviye olmamalı, lüks markalar kapatılmalı, halk kendi arasında “denklik” görmeli, kimse kimseden maddi anlamda üstün durumda olmamalı.
Yani halk arasında “paranın hükmü” mümkün olduğunca kırılmalı ve insanların kendilerini iyi hissedecekleri eğlenceli aktivitelere vakit ayırabilmeleri sağlanmalı.
3 günlük dünya için hayatı birbirimize zehir etmenin hiçbir anlaşılır tarafı yok.
Ben Tarık, yeni yazımda görüşmek üzere, esen kalın !
Bir Cevap Yazın